Andrzej Piotr Biernacki
Biografia
Andrzej Piotr Biernacki urodził się w Lublinie 14 marca 1903 roku w rodzinie lekarza Mieczysława Józefa i Zofii Anny z Weysflogów. Był bratem Mieczysława Kwiryna, polskiego matematyka. W 1920 r. służył ochotniczo w Wojsku Polskim. Szkołę średnią ukończył w Lublinie. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim i w Instytucie Pasteura w Paryżu. W latach 1929–1931 był lekarzem kolonii polskiej Orzeł Biały w st. Espirito Santo w Brazylii. Po powrocie do kraju został asystentem kliniki chorób wewnętrznych Uniwersytetu Warszawskiego.
W czasie powstania warszawskiego w oddziale „Bakcyl”, pracował w szpitalu polowym przy ulicy Lwowskiej 13. Po wojnie pracował w Warszawie jako lekarz internista. W latach 1945–1947 był redaktorem naczelnym „Polskiego Archiwum Medycyny Wewnętrznej”. Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk od 1954 roku, sekretarz Wydziału Nauk Medycznych PAN. Przez trzy lata zasiadał w Prezydium tej instytucji. Był również członkiem Polskiej Akademii Umiejętności, oraz Towarzystwa Naukowego Warszawskiego. Prekursor i propagator stosowania balneologii w leczeniu chorób.
Od 1936 roku był mężem Grażyny Bacewicz, kompozytorki i skrzypaczki. Ich córką jest Alina Biernacka (ur. 1942), malarka. Zmarł 30 lipca 1963 w Warszawie. Losy jego miłości do Grażyny Bacewicz zostały przedstawione w powieści autorstwa jego wnuczki Joanny Sendłak pt. Z ogniem, wydanej w 2018 roku.