Andrzej Batko
Biografia
Andrzej Batko urodził się 3 listopada 1933 w Lublinie. Po wybuchu II wojny światowej przeniósł się do Komarówki Podlaskiej, a następnie kontynuował naukę w gimnazjach w Warszawie, Busku-Zdroju i Krzeszowicach, gdzie zdał maturę w 1951 roku.
W latach 1949–1956 był członkiem Związku Młodzieży Polskiej. Członkiem PZPR został w 1968 po wydarzeniach marcowych. Był także członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego Pracowników Szkół Wyższych i Instytucji Naukowych.
Stypendium na Moskiewski Uniwersytet im. Łomonosowa umożliwiło mu zdobycie stopnia magistra (1956) pod kierunkiem A. A. Jewłachowej, pracy o grzybach entomopatogenicznych. Obronił ją z wyróżnieniem i do 1959 współpracował z tamtejszą Katedrą Entomologii. Po powrocie do Polski został starszym asystentem w Zakładzie Ekologii PAN. W 1964 przebywał na stypendium w Instytucie Entomologii Czeskiej Akademii Nauk w Pradze, współpracując z Jaroslavem Weiserem. W 1965 przez pół roku pracował w Wydziale Kwarantanny i Ochrony Roślin Ministerstwa Rolnictwa, a następnie związał się z Wydziałem Biologii Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie pozostał aż do śmierci. W tym roku wstąpił też do Polskiego Towarzystwa Botanicznego.
W 1966 obronił doktorat pod kierunkiem Aliny Skirgiełło, a habilitację uzyskał w 1977. W 1965 zaczynał jako starszy asystent w Zakładzie Systematyki i Geografii Roślin UW; w 1966 został adiunktem, w 1978 docentem, a w 1992 profesorem nadzwyczajnym. W latach 1975–1981 był adiunktem w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN i kierownikiem tamtego Zakładu Metodologii Dialektycznej i Filozoficznych Problemów Nauk Biologicznych. W 1975 został członkiem Komitetu Biologii Ewolucyjnej i Teoretycznej PAN. W latach 1977–1981 kierował Studium Biologii dla Pracujących. W latach 1987–1988 był prodziekanem ds. studenckich Wydziału Biologii UW, a w 1979–1992 kierownikiem Zakładu Systematyki i Geografii Roślin UW. Od 1987 był kuratorem Ogrodu Botanicznego UW. W roku szkolnym 1989/1990 pracował także jako nauczyciel biologii w Liceum Ogólnokształcącym im. Juliusza Słowackiego.
W centrum jego zainteresowań były organizmy określane wówczas jako plechowce. Zajmował się owadomorkowcami, czyli grzybami pasożytującymi na owadach i roztoczach. Jego największym osiągnięciem była nowa klasyfikacja tej grupy. Opisał kilka nowych rodzałów owadomorków, w tym Entomophaga, Zoophthora, Strongwellsea, Erynia, Furia i Pandora. Zajmował się również fykologią i wspierał warszawskie środowisko fykologiczne. Był współtwórcą programów TAXAL i THAMNOS. Ulepszał metody oznaczania roślin i grzybów, będąc w Polsce pionierem zastosowań technik informatycznych. Doprowadził do odnowienia Ogrodu Botanicznego UW, rekomendując objęcie kierownictwa przez Hannę Werblan-Jakubiec.
W 1999 w Ogrodzie Botanicznym UW zorganizowano sesję naukową i nadano mu imię pomnikowemu bukowi Andrzeja Batko. Dla jego uhonorowania nazwano rodzaj owadomorka Batkoa.