Zygmunt Balicki
Biografia
Zygmunt Balicki urodził się w Lublinie 30 grudnia 1858 roku. Był polskim socjologiem, psychologiem społecznym, publicystą i politykiem, jednym z czołowych ideologów Narodowej Demokracji. Studiował nauki społeczne na uniwersytetach w Petersburgu, Zurychu i Genewie, uzyskując stopień doktora praw. W 1881 roku współtworzył Socjalistyczne Stowarzyszenie Lud Polski. W 1887 założył Związek Młodzieży Polskiej Zet. W 1893, we współpracy z Romanem Dmowskim, założył Ligę Narodową, a w 1897 Stronnictwo Narodowo-Demokratyczne. W 1914 popierał Ententę i tworzenie legionów przy Armii Rosyjskiej, w tym Legion Puławski, oraz był członkiem Komitetu Organizacyjnego Legionów Polskich w 1915 roku.
W swoich poglądach politycznych Balicki wyznawał nacjonalizm jako fundament narodu, odrzucał liberalizm, krytykował socjalizm i dążył do demokratyzmu jako sposobu zaangażowania mas ludowych w życie narodowe. W połowie lat 90. zerwał z socjalizmem. Jego myśl miała duży wpływ na ruch narodowy, a spór dotyczący egoizmu narodowego był jednym z jego charakterystycznych elementów. W 1893 roku był współtwórcą Lig Narodowych, a w 1897 Stronnictwa Narodowo-Demokratycznego.
Po wybuchu I wojny światowej Balicki opowiedział się po stronie Ententy, popierał tworzenie legionów polskich przy armii rosyjskiej (Legion Puławski) i brał udział w pracach Komitetu Organizacyjnego Legionów Polskich w 1915 roku. W odpowiedzi na telegram dziękczynny wysłany 14 sierpnia 1914 podpisał, że rola Polski i Rosji w walce ze wspólnym wrogiem będzie fundamentem nowego pokoju i przyjaźni narodów słowiańskich.
Wybrane prace Balickiego obejmują m.in. Hedonizm jako punkt wyjścia etyki, Egoizm narodowy wobec etyki, Metody nauk społecznych i ich rozwój w XIX stuleciu, Zasady wychowania narodowego, Psychologia Społeczna i Z doby przełomu myśli narodowej.