Tadeusz Błażejewicz
Biografia
Tadeusz Błażejewicz urodził się 3 lutego 1880 roku w Lublinie jako syn Zygmunta i Bronisławy z domu Millesi. Ukończył gimnazjum realne w Warszawie (1899) i wydział prawa uniwersytetu w Dorpacie (1906); studiował też krótko architekturę na Politechnice Warszawskiej.
Od 1906 należał do Stowarzyszenia Robotników Chrześcijańskich w Warszawie. W 1908 przebywał 3 miesiące w rosyjskim więzieniu za udział w tworzeniu tajnych organizacji młodzieży szkolnej i studenckiej w duchu zasad filareckich.
W latach 1908–1914 był redaktorem miesięcznika Prąd i wydawcą Biblioteki Prądu.
W latach 1915–1918 uczył i kierował gimnazjum męskim w Mińsku. Sprawował funkcje komendanta Chorągwi Harcerstwa Ziemi Mińskiej i wiceprezesa miejscowej Polskiej Macierzy Szkolnej. Zasiadał w Radzie Ziemi Mińskiej.
Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został dyrektorem Polskiej Macierzy Szkolnej w Warszawie. W 1920 pracował jako radca w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Należał do organizatorów Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej Odrodzenie. Od 1926 był jego prezesem, a od 1929 - prezesem honorowym Związku Seniorów Odrodzenia.
Zasiadał także w Zarządzie Głównym Chrześcijańskich Uniwersytetów Robotniczych i Towarzystwa Przyjaciół Nałęczowa. Od 1922 należał do zarządu Zjednoczenia Stowarzyszeń Robotników Chrześcijańskich RP, a od 1934 - do Komitetu Wykonawczego Rady Głównej. Współpracował z redakcją Pracownika Polskiego.
Działał w Chrześcijańskim Związku Młodzieży Pracującej Odrodzenie, Lidze Katolickiej i Akcji Katolickiej w Warszawie. W 1938 został prezesem Stowarzyszenia Mężów Katolickich Archidiecezji Warszawskiej.
Od 1921 był członkiem komisji programowej Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy-Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. Od 1922 do 1923 był prezesem Zarządu Głównego PSChD, 1924–1926 członkiem ZG, a w 1928 - wiceprezesem. W latach 1922–1926 był współredaktorem organu partii – tygodnika Hasło.
W Sejmie RP I kadencji reprezentował okręg wyborczy nr 1 Warszawa; do Sejmu RP II kadencji został wybrany z listy państwowej. W 1922 kandydował również z listy państwowej do Senatu. Sprawował funkcje prezesa, wiceprezesa i członka Klubowego Sądu Honorowego Klubu Parlamentarnego Chrześcijańskiej Demokracji. W 1922 był sekretarzem sejmowej Komisji Konstytucyjnej. 1 czerwca 1928 zrzekł się mandatu posła II kadencji.
Od 1938 zasiadał w Radzie Miejskiej m.st. Warszawy. Po II wojnie światowej pracował jako dyrektor administracyjny konserwatorium warszawskiego i łódzkiego oraz kierownik biblioteki PWSM w Łodzi. W 1958 przeszedł na emeryturę.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 169, rząd 6, grób 13/14).