Tadeusz Cyprian Fopp
Biografia
Tadeusz Cyprian Fopp urodził się 9 grudnia 1882 roku w Lublinie w rodzinie cukierników z Davosu, jako jedno z dwojga spośród dwunastu dzieci, które dożyły wieku dorosłego. W domu używano języka polskiego. Do 1924 roku posiadał wyłącznie obywatelstwo szwajcarskie, co miało później wpływ na jego sytuację materialną i obowiązki podatkowe za służbę wojskową.
W 1904 roku wstąpił na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, przeniósł się następnie na Wydział Medyczny tego uniwersytetu, a ostatecznie w 1906 roku rozpoczął studia na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Ukończył je 31 lipca 1910 roku, zdobywając tytuł magistra. Podczas studiów redagował i pisał artykuły do pism katolickich.
Po studiach podjął pracę zawodową jako sekretarz redakcji dziennika Polak-Katolik (1910–1912) oraz redaktor Kuriera Zagłębia (1912–1916) w Sosnowcu. W 1915 roku objął stanowisko nauczyciela geografii, historii, języka polskiego i rosyjskiego w Wyższej Szkole Realnej w Sosnowcu. W okresie dwudziestolecia międzywojennego kontynuował karierę nauczycielską i publicystyczną, prowadząc liczne koła i referaty w szkołach w Włocławku i okolicach.
W 1917 roku został zaproszony do Włocławka przez biskupa Stanisława Zdzitowieckiego, gdzie prowadził nauczanie w Gimnazjum Humanistycznym im. ks. Jana Długosza oraz pracował w innych placówkach, m.in. Liceum im. Piusa X i Gimnazjum im. Marii Konopnickiej. Po uzyskaniu obywatelstwa polskiego w 1924 roku uzyskał dyplom potwierdzający kwalifikacje zawodowe do nauczania historii w szkołach średnich i seminariach nauczycielskich. W latach 1945–1950 kontynuował pracę w Gimnazjum im. Marii Konopnickiej, a w 1951–1954 w tej samej szkole jako nauczyciel kontraktowy z zakresu języka rosyjskiego i historii.
Podczas II wojny światowej aktywnie działał w konspiracji. W 1940 roku nawiązał kontakt z podziemiem niepodległościowym, a w latach 1941–1942 prowadził tajne komplety z zakresu historii i koordynował pracę nauczycieli. Dzięki udziałowi syna Tadeusza Marii Foppa w łącznikach z Narodową Organizacją Wojskową, NOW i KOZWZ-AK, utrzymywał łączność z żołnierzami i przekazywał informacje wywiadowcze. Po wojnie angażował się w odbudowę szkolnictwa we Włocławku, m.in. w Komitecie Szkolnym i w utworzeniu Gimnazjum i Liceum Koedukacyjnego.
Zmarł 8 lipca 1954 roku we Włocławku. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym we Włocławku, a jego grób jest corocznie odwiedzany przez Samorząd Uczniowski Liceum im. Marii Konopnickiej.