Zygmunt Furtak
Biografia
Urodził się 19 grudnia 1911 r. w Lublinie w rodzinie robotniczej Aleksandra (zm. 1952) i Aleksandry (zm. 1975) Furtaków. Po powrocie z Rosji po I wojnie światowej ukończył w 1930 r. gimnazjum matematyczno-przyrodnicze w Lublinie i w latach 1930–1938 studiował na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej (z przerwą na służbę wojskową). Po ukończeniu studiów pracował jako inżynier konstruktor.
W 1939 r. został zmobilizowany jako podporucznik 35. pułku piechoty i brał udział w kampanii wrześniowej. Dostał się do niemieckiej niewoli i osadzony był w Oflagu II C Woldenberg, skąd został uwolniony przez Armię Czerwoną w lutym 1945 r. W oflagu prowadził dla jeńców-studentów wykłady z architektury i budownictwa w ramach Bratniej Pomocy Zrzeszenia Studiujących na Wyższych Uczelniach w Polsce.
W marcu 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (PPR) i od 1948 r. w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (PZPR). W latach 1946–1948 był instruktorem Wydziału Ekonomicznego KC PPR. Był także członkiem egzekutywy POP przy Centralnym Zarządzie Budownictwa Przemysłowego. W kolejnych latach piastował liczne stanowiska w resortach i przedsiębiorstwach budownictwa przemysłowego, m.in. jako dyrektor Centralnego Zarządu Budownictwa Przemysłowego, dyrektor Zjednoczenia Budowy Huty im. B. Bieruta w Częstochowie, a także zajmował stanowiska w Zjednoczeniu Budowy Huty im. Lenina w Krakowie i Centrali Handlu Zagranicznego CEKOP w Warszawie.
W latach 1962–1965 był radcą handlowym w Ambasadzie PRL w Sztokholmie, a od lutego 1965 do września 1969 był podsekretarzem stanu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego. Od października 1969 do grudnia 1971 pełnił funkcję ambasadora nadzwyczajnego i pełnomocnego PRL w Cesarstwie Japonii.
Zmarł 21 kwietnia 1996 r. w Warszawie i został pochowany 26 kwietnia 1996 r. w grobie rodzinnym na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 8F-4-1).