Włodzimierz Jan Blajerski
Biografia
Włodzimierz Jan Blajerski urodził się 31 stycznia 1950 roku w Lublinie. W 1974 ukończył Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
Do 1980 był asesorem sądowym, a następnie podjął pracę jako radca prawny. W 1980 wstąpił do Solidarności. Był delegatem na I Krajowy Zjazd Delegatów oraz wiceprzewodniczącym zarządu Regionu Środkowo-Wschodniego związku. Po wprowadzeniu stanu wojennego brał udział w strajkach na terenie Lublina, ukrywał się przed internowaniem i uczestniczył w podziemnych regionalnych władzach „Solidarności”. We wrześniu 1983 został aresztowany, osadzony w lubelskim areszcie i w więzieniu mokotowskim. Został zwolniony w lipcu 1984 na mocy amnestii. Z przyczyn politycznych utracił zatrudnienie, a także wielokrotnie był zatrzymywany i karany grzywnami przez kolegium do spraw wykroczeń.
Sprawował mandat posła I kadencji (1991–1993), uzyskał go z listy ogólnopolskiej z ramienia Wyborczej Akcji Katolickiej. Należał do Zjednoczenia Chrześcijańsko-Narodowego, wchodził w skład zarządu tej partii. W latach 1992–1993 był wiceministrem spraw wewnętrznych w rządzie Hanny Suchockiej. W czerwcu 1993 złożył dymisję i podjął pracę w prokuraturze, kierował Prokuraturą Apelacyjną w Lublinie. W rządzie Jerzego Buzka zajmował stanowisko prokuratora krajowego. W 2004 przeszedł w stan spoczynku.
Od 2001 pełnił funkcję wiceprezesa Polskiego Czerwonego Krzyża, w 2010 stanął na czele Sądu Organizacyjnego PCK. W wyborach prezydenckich w 2010 poparł kandydaturę Marka Jurka i wszedł w skład jego społecznego komitetu poparcia.