Teodor Bieregowski

Lekkoatleta
16.03.1908 01.01.1986 Lublin

Biografia

Teodor Bieregowski (urodzony 16 marca 1908 w Lublinie, zmarły 1 stycznia 1986 w Gdyni) był polskim lekkoatletą, specjalizującym się w chodzie sportowym i pierwszym polskim zawodnikiem o statusie międzynarodowej klasy w tej dyscyplinie. Był olimpijczykiem z Berlina 1936.

Ukończył Zawodową Szkołę Rzemieślniczą w Lublinie (1925–1929), a także 8 Pułk Piechoty Legionów w 1931 i kurs instruktorów wychowania fizycznego CIWF w latach 1935–1936. Reprezentował Strzelec Lublin (1931–1937) i Bałtyk Gdynia (1937–1939).

Na igrzyskach w Berlinie 1936 zajął 9. miejsce na 50 km z czasem 4:42:49; ten wynik był w Polsce rekordem aż do 1963. W 1934 roku jako pierwszy ukończył chód na 50 km w Mistrzostwach Polski w Bydgoszczy, startując jednak poza konkurencją. Dwukrotnie poprawiał rekord Polski na 20 km do 1:38:59 (rekord pobito 27 maja 1956).

W 1936 zwyciężył w plebiscycie na najlepszego sportowca Pomorza organizowanym przez Tygodnik Sportowy. W 1939 w obronie Gdyni walczył jako zastępca dowódcy placówki na wzgórzu 133, został ranny i wzięty do niewoli, z której uciekł. Podczas okupacji przebywał w Lublinie w dziale telekomunikacyjnym stacji kolejowej.

11 sierpnia 1944 wstąpił dobrowolnie do wojska, ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych w Lublinie i otrzymał awans na podporucznika, a następnie objął stanowisko zastępcy dowódcy kompanii w Marynarce Wojennej. Po demobilizacji 26 lutego 1946 pracował w Polskich Liniach Oceanicznych jako steward gospodarczy i ochmistrz. Został pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni (kwatera 54-4-11).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

9. miejsce na 50 km podczas igrzysk olimpijskich w Berlinie 1936, czas 4:42:49 (najlepszy wynik w Polsce do 1963)
jako pierwszy ukończył chód na 50 km w Mistrzostwach Polski 1934 w Bydgoszczy, startując poza konkurencją
dwukrotnie poprawiał rekord Polski na 20 km do 1:38:59 (rekord pobito 27 maja 1956)
zwycięstwo w plebiscycie na najlepszego sportowca Pomorza w 1936

Ciekawostki

Podczas wojny obronnej 1939 walczył w Gdyni jako zastępca dowódcy placówki, został ranny i wzięty do niewoli, z której uciekł.
11 sierpnia 1944 wstąpił do wojska, ukończył Centralną Szkołę Oficerów Polityczno-Wychowawczych i awansował na podporucznika, skierowany do Marynarki Wojennej.
Po demobilizacji w 1946 pracował w Polskich Liniach Oceanicznych jako steward gospodarczy i ochmistrz; pochowany na cmentarzu Witomińskim w Gdyni.

Udostępnij