Rywka Berger
Biografia
Rywka Berger urodziła się w niezamożnej rodzinie szewca Jankiela Bergera i Sury Łai z d. Glatsztejn w Lublinie. Według części historyków uczyła się w filii szkoły rysunku Mehofferowej w Lublinie, a następnie studiowała na krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. Po pewnym czasie przerwała studia i wróciła do Lublina, gdzie objęto ją posadą nauczycielki rysunku w Szkole Ludowej im. Pereca. Jej koledzy z uczelni wspominali, że uwielbiała pracę i dzieci ze szkoły, marzyła o lepszej przyszłości i dążyła do jej realizacji dla swoich uczniów.
W swojej twórczości przedstawiała ulice, budynki i cmentarze Lublina oraz sceny w ruchu. Tworzyła drzeworyty i linoryty, a także malarstwo olejne, szkice i rysunki. Była zaangażowana w tematykę społeczną i walkę z faszyzmem, a jedno z jej dzieł było aluzją do podpaleń książek w Niemczech w 1933 roku. Ilustrowała także dzieła Icchoka Lejba Pereca, Szolema Alejchema, Abrahama Rajzena oraz Jakuba Glatsztejna. Podczas okupacji pracowała w lubelskim oddziale Centrali Towarzystw Opieki nad Sierotami Żydowskimi. Zginęła podczas likwidacji getta w Lublinie lub w obozie zagłady w Bełżcu.
Jej dorobek nie przetrwał w całości, znany jest częściowo z reprodukcji w prasie przedwojennej, m.in. w „Wochnszrift far Literatur, Kunst un Kultur”, w której od 1933 roku zamieszczano jej drzeworyty i linoryty. Reprodukcje publikowano także w pismach „Folkscajtung”, „Unzer Express”, „Robotnik”, „Opinia” i „Lektura”.