Leon Piotr Berbecki
Biografia
Leon Piotr Berbecki urodził się 28 lipca 1874 roku w folwarku Kalinowszczyzna w rodzinie patriotycznej. Jego ojciec Feliks Mikołaj walczył w powstaniu styczniowym, a matka Aniela Katarzyna z Lutnickich (1848–1889) pełniła funkcję w służbie kurierskiej; dziadek Mikołaj brał udział w powstaniu listopadowym. Berbecki miał cztery rodzeństwa i edukował się w Grzybowicy oraz w pro gimnazjum w Hrubieszowie.
W 1891 wstąpił do Kamczackiego Pułku Piechoty w Łucku, a następnie uczęszczał do Szkoły Junkrów w Czugujewie. W 1893 powrócił do pułku, awansował na porucznika w 1896, a w 1898 objął stanowisko kwatermistrza pułku. Złożył maturę w Żytomierzu i w kolejnych latach służył jako oficer w różnych oddziałach. Podczas wojny rosyjsko‑japońskiej był pięciokrotnie ranny i brał udział w walkach.
W 1906 rozpoczął studia w Charkowskim Instytucie Technologicznym, które ukończył z odznaczeniem w 1911 roku. Po studiach pracował jako inżynier w firmach w Charkowie i Sosnowcu i działał w Skautingu oraz wPolskiej Partii Socjalistycznej.
Podczas I wojny światowej uciekł wcieleniem do armii rosyjskiej i dołączył do Legionów Polskich, gdzie dowodził batalionem uzupełnień, a następnie 5. pułkiem piechoty. Uczestniczył w walkach i pełnił stanowiska sztabowe, a po kryzysie przysięgowym kierował sztabem i służył w Polskim Korpusie Posiłkowym. Po odzyskaniu niepodległości wstąpił do Wojska Polskiego i piastował kolejne stanowiska dowódców oraz inspektora armii.
W okresie międzywojennym Berbecki był m.in. dowódcą Okręgu Korpusu Nr III w Grodnie, inspektorem armii w Wilnie, a także uczestniczył w kadencji jako komendant Szkoły Podchorążych. Po objęciu stanowiska generała broni w 1939 roku, kierował pracami nad przygotowaniem Sił Zbrojnych, a w 1939–1940 znalazł się w trudnych okolicznościach kampanii polskiej i ewakuacji. Po II wojnie światowej przebywał we Francji i powrócił do Polski w 1946, pracując w szkołach technicznych. Zmarł w Gliwicach i tam został pochowany. Generał pozostawił po sobie pamiętniki i był autorem Pamiętników generała broni (1959). Jego postać stała się patronem jednostek Wojska Polskiego oraz inspiracją dla obiektów wojskowych i obronnych.