Konrad Rafał Fiałkowski
Biografia
Konrad Rafał Fiałkowski urodził się w Lublinie 29 grudnia 1939 roku. Był wybitnym naukowcem specjalizującym się w informatyce i cybernetyce, profesorem nauk technicznych oraz autorem literatury science fiction.
Ukończył Liceum im. Jana Zamoyskiego w Lublinie, a w 1957 roku został laureatem Olimpiady Fizycznej. W 1962 roku ukończył studia na Wydziale Elektroniki Politechniki Warszawskiej, a w 1964 roku otrzymał doktorat z zakresu maszyn matematycznych. Habilitował się w 1966 roku. W 1968 roku prowadził badania nad algorytmami genetycznymi na University of Pennsylvania. W 1973 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1981 profesora zwyczajnego.
W latach 1960–1962 pracował jako operator-programista pierwszej polskiej maszyny cyfrowej w Zakładzie Aparatów Matematycznych PAN. Następnie pracował na Wydziale Elektroniki PW. Był profesorem PW (dyrektor Centralnego Ośrodka Informatyki, 1973–1975) oraz dyrektorem INTE w Warszawie (1975–1981). Od 1997 był profesorem zwyczajnym Uniwersytetu Warszawskiego, a w latach 1996–2007 był profesorem w Rensselaer Polytechnic Institute w Troy.
Członek senior IEEE od 1968 roku. Specjalista ds. spraw komputerowych w UNESCO. Autor ponad 80 publikacji naukowych i książek z zakresu informatyki, m.in. Maszyna ZAM-2 (1963), pierwsza w języku polskim książka o maszynie cyfrowej.
Główne kierunki badań obejmowały modelowanie ewolucyjne, architekturę maszyn przetwarzających informacje, antropologię systemową, a także hipotezę dotyczącą powstawania mózgu ludzkiego jako efektu ubocznego stresu cieplnego. Był twórcą koncepcji maszyny cyfrowej ANOPS do zastosowań biomedycznych oraz opracował projekt konceptora – maszyny bez liczb i arytmetyki przetwarzającej koncepty.