Jadwiga Beckz d. Salkowska

Jadwiga Beck z d. Salkowska przyszła na świat 13 października 1896 roku w Lublinie jako jedyne dziecko Jadwigi Sławęckiej i Wacława Salkowskiego, renomy prawnika. Dorastała w środowisku związanym z edukacją i kulturą; ukończyła prywatne gimnazjum i Liceum Anieli Wereckiej w Warszawie. Podczas I wojny światowej mieszkała w Lublinie i prowadziła tam gospodę żołnierską, a posługę językową zdobyła w trzech obcych językach (francuski, włoski, niemiecki).

Jej życie prywatne łączyło się z karierą dyplomatyczną męża. Najpierw była żoną Stanisława Burhardt-Bukackiego, kapitana i późniejszego dowódcy 8. Dywizji Piechoty. Po rozwodzie w 1920 urodziła córkę Joannę. W 1927 poślubiła Józefa Becka, który porzucił żonę i syna. W ramach małżeństwa i ze względu na obowiązujące w II RP prawo konwersji, Jadwiga Beck przeszła na protestantyzm, aby móc zawrzeć małżeństwo. Jako żona urzędnika Ministerstwa Spraw Zagranicznych uczestniczyła w najważniejszych spotkaniach dyplomatycznych, m.in. w Moskwie (1934), Berlinie (1935) i Rzymie (1938).

Była bohaterką licznych anegdot i gaf, które opisała w autobiografii. W 1930 pełniła funkcję sekretarki Rodziny Wojskowej. Zainicjowała wystawy przekładów literatury polskiej na języki obce i została za to odznaczona Srebrnym Wawrzynem Akademickim. Pułkownik Roman Knoll nazwał ją wtedy „powiatową Kleopatrą”.

We wrześniu 1939 roku Beck wraz z żoną i pasierbicą opuścił Polskę pociągiem z Czerniowiec; udali się do Rumunii, gdzie Józef Beck został internowany. Jadwiga dążyła do polepszenia losu męża, lecz bezskutecznie. W 1944, po śmierci męża, przeszła na emigrację; mieszkała kolejno w Turcji, Egipcie, Rzymie, Brukseli i Londynie, a następnie w Kongu Belgijskim, skąd wróciła z powodu problemów zdrowotnych do Londynu. Początkowo pracowała w hoteliku jako sprzątaczka, później prowadziła życie na emeryturze; wciąż aktywna literacko, współpracowała przy przygotowaniu pamiętników Józefa Becka i pisała do Wiadomości Literackich. Zebrane wspomnienia opublikowała w książce Kiedy byłam ekscelencją.

Podczas nabożeństwa żałobnego odprawianego w kościele oo. Benedyktynów w Ealingu trumna Jadwigi Beck była przykryta sztandarem Polski.