Andrzej Brzeziński
Biografia
Andrzej Brzeziński studiował fizykę na Uniwersytecie Warszawskim. Członek Warszawskiego Towarzystwa Fotograficznego, gdzie prowadził grupę „Medium”. Od 1971 roku uprawiał fotografię reportażową, stosował obiektywy szerokokątne i fotografował bez precyzyjnego pomiaru ostrości. Rezultatem była wystawa „Spotkania” w galerii Hybrydy w Warszawie w 1979.
Próbował stosować niektóre postulaty fotografii konceptualnej – wystawa „Algorytmy” w Małej Galerii ZPAF w Warszawie. Tworzył także w konwencji street photography, wpisując się w nurt fotografii socjologicznej. Posługując się samodzielnie skonstruowanym obiektywem lustrzanym o ogniskowej 1000 mm, efekt był wystawa „Twarz” w galerii Hybrydy w Warszawie w 1981 roku. Wystawy „Homeostazji” i „Transmutacje”, w Gdańskiej Galerii Fotografii w 1987 roku, wskazywały na klasyczne rozumienie fotografii.
Prace artysty znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego we Wrocławiu. Uczestniczył również w dwóch ważnych wystawach zbiorowych: Polska Fotografia XX wieku w Warszawie w 2007 i Polska sztuka lat 80. z kolekcji CSW w Warszawie w 2011.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera H III-6-6).
Wyróżnienie w Konkursie Fotografii Polskiej „Złocisty Jantar 83” w dziale IV – „Czas zatrzymany” (1983).