Wianki, śpiew i obrzędy: II Lubelska Noc Świętojańska w Muzeum Wsi Lubelskiej

Gdy zapadał sobotni wieczór, skansen w Lublinie zaczął tętnić życiem jak przed laty. 20 czerwca Muzeum Wsi Lubelskiej otworzyło swoje alejki i zagrody dla uczestników II Lubelskiej Nocy Świętojańskiej - wydarzenia, które przyciągnęło tłumy spragnione powrotu do dawnych zwyczajów i wspólnego świętowania.

Powrót do świętojańskich tradycji w skansenie

Program spotkania skupiał się na obrzędach związanych z Nocą Świętojańską, a organizatorzy postawili na doświadczenie tradycji „na żywo” - nie z książki, a w działaniu. W przestrzeni Muzeum Wsi Lubelskiej można było nie tylko przyglądać się pokazom, ale też dołączyć do warsztatów i uczyć się elementów kultury ludowej w praktyce.

Na uczestników czekały m.in. zajęcia związane z rękodziełem oraz muzyką tradycyjną. W różnych punktach skansenu tworzyły się małe kręgi osób, które próbowały swoich sił w dawnych umiejętnościach, pytając, poprawiając się nawzajem i podpatrując instruktorów.

• wyplatanie wianków
• nauka tradycyjnego śpiewu
• tradycyjne obrzędy w wykonaniu zespołu regionalnego
• puszczanie wianków na wodę

Obrzędy, wspólne śpiewanie i wianki na wodzie

Ważną częścią wieczoru były pokazy obrzędowe przygotowane przez zespół regionalny. To one budowały atmosferę wydarzenia - z ruchem, śpiewem i rytuałami, które w tej scenerii wybrzmiewały szczególnie mocno. Widzowie gromadzili się w większych grupach, a kolejne elementy programu płynnie przenosiły uczestników od warsztatów do części widowiskowej.

„Zależało nam, żeby II Lubelska Noc Świętojańska była nie tylko oglądaniem tradycji, ale też jej dotykaniem: w splataniu wianków, w śpiewie i w obrzędach.”

Muzeum Wsi Lubelskiej

Finałem, na który wiele osób czekało od początku, było puszczanie wianków na wodę. Ten symboliczny moment domykał świętojański wieczór i jednocześnie stawał się najbardziej fotogeniczną częścią wydarzenia - gromadząc uczestników w jednym miejscu i budując wspólne przeżycie.

II Lubelska Noc Świętojańska w Muzeum Wsi Lubelskiej pokazała, że tradycja nie musi być odległą opowieścią. W sobotę, 20 czerwca, znów stała się czymś, w czym dało się uczestniczyć - razem, w skansenie, wśród śpiewu, obrzędów i wianków.